De afgelopen twintig jaar heeft ze onderzocht hoe structurele ongelijkheden – met de nadruk op racisme en racialisering – de culturele ervaringen van mensen vormgeven, waarbij bevoorrechte groepen als legitieme publieke groepen worden beschouwd en voor alle anderen ‘schaduwpublieken’ ontstaan door talloze, diepgewortelde uitsluitingspraktijken.
Naast haar werk op het gebied van kritische museum- en wetenschapsstudies heeft ze zich ingezet om het vakgebied te ondersteunen, met als doel de praktijk zodanig te veranderen dat musea een meer gastvrije en daadwerkelijk inclusieve bron van kennis worden voor iedereen, niet alleen voor mensen uit bevoorrechte groepen.
Belangrijke samenwerkingsverbanden op het gebied van onderzoek en praktijk zijn onder meer Enterprising Science (in samenwerking met het Science Museum en King’s College London om wetenschappelijk kapitaal voor gemarginaliseerde jongeren in kaart te brengen en te ondersteunen) en Youth Equity & STEM (in samenwerking met acht praktijkpartners in het Verenigd Koninkrijk en de VS om rechtvaardige informele wetenschappelijke leerpraktijken te ontwikkelen).
Samen met Vanessa Mignan Jenkins en Toni Dancstep heeft Emily onlangs een werkboek over sociale rechtvaardigheid geschreven voor professionals die werkzaam zijn in wetenschapscentra, musea en soortgelijke instellingen. Het boek, dat later in 2026 door UCL Open Press zal worden uitgegeven, biedt een reeks nieuwe reflectie-instrumenten om lezers te helpen de ideeën uit het boek te koppelen aan hun eigen ervaringen en werkpraktijken.
